Het Rapunzelverhaal, een vervolg ...
De vraag om de eigenheid en visie van vormings- en therapiecentrum Rapunzel toe te lichten in een bijdrage aan dit bijzonder themanummer van Systeemtheoretisch Bulletin, riep al snel het antwoord op om samen verhalend aan de slag te gaan. Dit vertelt veel over de overtuigingen en waarden van Rapunzel waarbij het verhalende een van onze pijlers is. Rapunzel wordt immers gedreven door de kracht van verhalen in dialoog. Door het vertellen, hervertellen en verder vertellen in aanwezigheid van belangrijke anderen ontstaat een stroom van betekenisgeving, beleving en transformatie. In dialoog komen verhalen tot leven en ontstaat beweging. Zonder volledig te kunnen verklaren of begrijpen, heeft dit invloed op wat er geweest is, wat er is en wat er kan zijn in de toekomst.
Congruent met deze visie heeft Greet Splingaer, de grondlegger van Rapunzel, een raamvertelling geschreven over de ontstaansgeschiedenis van het vormings- en therapiecentrum. Vanuit deze raamvertelling heeft zij verschillende mensen verwant aan Rapunzel (medewerkers, gastopleiders, cursisten, therapeuten, cliënten, …) uitgenodigd om verder te schrijven, om zo hun verhaal binnen het verhaal te brengen. Zij vertellen als een soort van getuige op metaforische wijze verder over waar ze vandaan komen, wat ze meebrengen en meenemen. Zo is al cocreërend een meerstemmig verhaal ontstaan over de eigenheid van Rapunzel. We laten graag eerst het verhaal en de accenten die erin worden gelegd voor zich en tot de lezer spreken, om ook bij het lezen meerstemmigheid ruimte te geven. Hierna gaan we beknopt in op enkele theoretische achtergronden die onze manier van werken funderen.
Al abonnee?
Meld je aan om dit artikel te lezen. Heb je nog geen account, dan kun je je registreren als abonnee.
Gerelateerde artikelen
Ga naar alle artikelen