Uit de marge

Uit de marge De negatieve invloed van sociale representaties op de identiteit en de mentale gezondheid van mensen met een psychosegevoeligheid wordt onderschat en te weinig belicht. Net als de invloed op hoe wij onze zorg organiseren. Ik vraag me af hoe de psychosezorg kan groeien tot en (h)erkend worden als een volwaardige, therapeutische zorg. Daarmee bedoel ik zorg waarin we geloven in de kracht van de relatie en van het spreken en zorg die uitgaat van hoop en herstel. Geïnspireerd door de boeken Psychose bij jongeren – Helpen in de zoektocht naar identiteit van Mariska Christianen, Freek Dhooge en Jef Lisaerde (2021) en Waarom een psychose niet zo gek is van Stijn Vanheule (2021) beschouw ik psychosegevoeligheid in dit artikel als een existentiële worsteling. Behandeling is in de eerste plaats een zoektocht naar verbinding en gedeelde betekenissen. Dit vraagt zorg die breed durft denken, die creatief en een beetje irreverent durft zijn.

Uit de marge De negatieve invloed van sociale representaties op de identiteit en de mentale gezondheid van mensen met een psychosegevoeligheid wordt onderschat en te weinig belicht. Net als de invloed op hoe wij onze zorg organiseren. Ik vraag me af hoe de psychosezorg kan groeien tot en (h)erkend worden als een volwaardige, therapeutische zorg. Daarmee bedoel ik zorg waarin we geloven in de kracht van de relatie en van het spreken en zorg die uitgaat van hoop en herstel. Geïnspireerd door de boeken Psychose bij jongeren – Helpen in de zoektocht naar identiteit van Mariska Christianen, Freek Dhooge en Jef Lisaerde (2021) en Waarom een psychose niet zo gek is van Stijn Vanheule (2021) beschouw ik psychosegevoeligheid in dit artikel als een existentiële worsteling. Behandeling is in de eerste plaats een zoektocht naar verbinding en gedeelde betekenissen. Dit vraagt zorg die breed durft denken, die creatief en een beetje irreverent durft zijn.

Uit de marge De negatieve invloed van sociale representaties op de identiteit en de mentale gezondheid van mensen met een psychosegevoeligheid wordt onderschat en te weinig belicht. Net als de invloed op hoe wij onze zorg organiseren. Ik vraag me af hoe de psychosezorg kan groeien tot en (h)erkend worden als een volwaardige, therapeutische zorg. Daarmee bedoel ik zorg waarin we geloven in de kracht van de relatie en van het spreken en zorg die uitgaat van hoop en herstel. Geïnspireerd door de boeken Psychose bij jongeren – Helpen in de zoektocht naar identiteit van Mariska Christianen, Freek Dhooge en Jef Lisaerde (2021) en Waarom een psychose niet zo gek is van Stijn Vanheule (2021) beschouw ik psychosegevoeligheid in dit artikel als een existentiële worsteling. Behandeling is in de eerste plaats een zoektocht naar verbinding en gedeelde betekenissen. Dit vraagt zorg die breed durft denken, die creatief en een beetje irreverent durft zijn.