Als de buurman ziek is. En de psycholoog ook

Op vraag van een psychiatrisch ziekenhuis buiten de eigen regio bezoek ik een man van zeventig die alleen woont in een net appartement in een kleine gemeente. Vanuit het ziekenhuis waren ze bezorgd. Ze  rekenen erop dat ons psychiatrisch mobiel team de begeleiding opneemt omdat mijnheer keer op keer gedwongen moet worden opgenomen. Dat gebeurt nadat hij zich lange periodes afsluit van de wereld, voor niemand opendoet en niet meer buiten komt. Keer op keer blijkt hij vermagerd, ongewassen en verzwakt. In de aanvraag wordt duidelijk gesteld dat het een man betreft met een psychotische stoornis die niet therapietrouw is. Om de kans op slagen van de ‘overdracht naar onze zorg’ te vergroten, beslist het ziekenhuis dat iemand van hen bij het kennismakingsgesprek aanwezig is. (...)