De biopsychosociale invloedsmethodiek
Werken met een patiënt in crisis binnen gedwongen hulpverlening zet de hulpverlener voor uitdagingen: hoe kom je tot een samenwerking? Hoe blijf je als hulpverlener overeind wanneer je mee geraakt wordt door de crisis? Hoe positioneer je je tegenover het netwerk dat ook in crisis is? Het is een zoektocht om te bewegen in een veld van overspoeling en verstoring zonder mee ‘vast’ te komen zitten. Met het Biologisch Psychologisch Sociaal model probeer ik binnen een setting van gedwongen hulpverlening het individu-eel gesitueerde probleem te verbreden naar verbindingen rond het individu. Ik noem dit de biopsychosociale invloedsmethodiek. Deze methodiek structureert de vele spanningsvelden tussen patiënt, verwijzer, omgeving en team, en cre-eert een gemeenschappelijke taal die de samenwerking bevordert en de regie van de patiënt versterkt. Met dit artikel wil ik hulpverleners werkzaam op een gesloten psychiatrische afdeling inspireren hoe het systemische veld ruimte biedt om werksporen te creëren in verbinding met de patiënt.
Al abonnee?
Meld je aan om dit artikel te lezen. Heb je nog geen account, dan kun je je registreren als abonnee.
Gerelateerde artikelen
Ga naar alle artikelen