De ramen en deuren openen van de residentiële geestelijke gezondheidszorg

De ramen en deuren openen van de residentiële geestelijke gezondheidszorg Samenwerking met familie en naasten krijgt in de residentiële psychiatrische zorg steeds meer aandacht. Waar vroeger vooral de individuele behandeling centraal stond, worden familie en belangrijke derden nu als gelijkwaardige partners in de zorg beschouwd. In dit artikel belicht ik dat, ondanks dat ingezet wordt op een opnamecontext waar ieder zich welkom en gelijkwaardig voelt, familie en naasten dit soms heel anders ervaren. Om dit te begrijpen onderzoek ik wat de invloed is van het internaliserende denken over moeilijkheden en problemen op de samenwerking met familie en naasten. Ik daag de dominante ideeën uit en verken hoe hulpverleners samen met de cliënt, diens familie, belangrijke derden ‘een team of support’ kunnen creëren en nieuwe wegen vinden om om te gaan met de moeilijkheden.

De ramen en deuren openen van de residentiële geestelijke gezondheidszorg Samenwerking met familie en naasten krijgt in de residentiële psychiatrische zorg steeds meer aandacht. Waar vroeger vooral de individuele behandeling centraal stond, worden familie en belangrijke derden nu als gelijkwaardige partners in de zorg beschouwd. In dit artikel belicht ik dat, ondanks dat ingezet wordt op een opnamecontext waar ieder zich welkom en gelijkwaardig voelt, familie en naasten dit soms heel anders ervaren. Om dit te begrijpen onderzoek ik wat de invloed is van het internaliserende denken over moeilijkheden en problemen op de samenwerking met familie en naasten. Ik daag de dominante ideeën uit en verken hoe hulpverleners samen met de cliënt, diens familie, belangrijke derden ‘een team of support’ kunnen creëren en nieuwe wegen vinden om om te gaan met de moeilijkheden.

De ramen en deuren openen van de residentiële geestelijke gezondheidszorg Samenwerking met familie en naasten krijgt in de residentiële psychiatrische zorg steeds meer aandacht. Waar vroeger vooral de individuele behandeling centraal stond, worden familie en belangrijke derden nu als gelijkwaardige partners in de zorg beschouwd. In dit artikel belicht ik dat, ondanks dat ingezet wordt op een opnamecontext waar ieder zich welkom en gelijkwaardig voelt, familie en naasten dit soms heel anders ervaren. Om dit te begrijpen onderzoek ik wat de invloed is van het internaliserende denken over moeilijkheden en problemen op de samenwerking met familie en naasten. Ik daag de dominante ideeën uit en verken hoe hulpverleners samen met de cliënt, diens familie, belangrijke derden ‘een team of support’ kunnen creëren en nieuwe wegen vinden om om te gaan met de moeilijkheden.