Maniërisme in systeempsychotherapie. Reflecties over creativiteit, inspiratie en afwijking

Het boek is uit. Het ligt voor me op tafel. Een dun boekje, amper 146 bladzijden, met een aantrekkelijke, kleurige kaft. Het heeft indruk op me gemaakt en tegelijkertijd heb ik er even genoeg van. Misschien kun je het nog het beste vergelijken met dat gevoel dat je soms kunt hebben na een lekkere, maar copieuze maaltijd: ik heb genoeg, maar straks misschien toch nog een klein hapje, maar nu even niet, maar laat die pot toch maar op tafel staan. Ik merk dat ik tijd nodig heb om te verteren wat ik heb gelezen. Een
recensie schrijven kan misschien helpen. (...)