Ga verder naar de inhoud
Artikel Trauma Kinderen Verbinding Invloed

Therapie, de draad oppakken, doorgeven en samen weven

Aan de hand van settingwisselingen stem geven aan een kind en zijn belangrijke anderen

Véronique Wyckaert

Cecchin, G., Lane, G., & Ray, W. (1992). Irreverence. A strategy for therapists’ survival. Karnac Books. 
Daniel, G., & Wren, B. (2005). Narrative therapy with children in families where a parent has a mental health problem. In A. Vetere & E. Dowling, Narrative therapies with children and their families (pp. 119–139). Routledge. 
Decraemer, K. (2010). Vele wegen leiden naar trauma. Systeemtheoretisch Bulletin, 28(2), 115−139. 
De Mol, J., Buysse, A. & Verhofstadt, L. (2008). Recente visies in het onderzoek van invloedsprocessen in de ouder-kind relatie.
De Preter, M. (2009). Levensverhalen schrijven met kinderen en jongeren. Systeemtheoretisch Bulletin, 27(3), 245–271. 
De Schutter, D., & Peeters, R. (2020). Hannah Arendt. Politiek denker. Klement-Pelckmans. 
Habbekotté, F. (2008). Narratief perspectief. In A. Savenije, M. van Lawick, & E. Reijmers, Handboek Systeemtherapie (pp. 205–213). De Tijdstroom. 
McAdam, E. (2002). Reflecties: waar bevinden we ons nu? Systeemtheoretisch Bulletin, 14(3), 177–191. 
Rober, P. (1999). Reflections on ways to create a safe therapeutic culture for children in family therapy. Family Process, 37(2) 201–213. 
Rober, P. (2005). In therapie gaan. Over bezorgdheid en aarzelen. In E. Reijmers, L. Cottyn, & M. Faes, Spelen met werkelijkheden (pp. 78–87). Bohn Stafleu van Loghum. 
Schaubroeck, K. (2010). Een verpletterend gevoel van verantwoordelijkheid. Waarom ouders zich altijd schuldig voelen. Geus. 
Sheinberg, M., & Fraenkel, P. (2001). The relational trauma of incest: A family based approach to treatment. Guilford Press. 
Sheinberg, M., & True, F. (2008). Treating family relational trauma: A recursive process using a decision dialogue. Family Process, 47(2), 173–195. 
Struik, A. (2013). Slapende honden? Wakker maken! Een behandelmethode voor chronisch getraumatiseerde kinderen. Pearson. 
Vermeire, S. (2009). ‘you’ve got mail’, werken met therapeutische brieven en documenten. Systeemtheoretisch Bulletin, 27, 317−335. 

Wyckaert, V. (2021). Therapie, de draad oppakken, doorgeven en samen weven: Aan de hand van settingwisselingen stem geven aan een kind en zijn belangrijke anderen. Systeemtheoretisch Bulletin, 39(2), 145–165.

In deze bijdrage beschrijf ik een therapeutisch traject van een kind en zijn omgeving en welke ideeën over trauma van invloed zijn op onze kijk naar het kind en zijn behandeling. Het therapeutische proces verloopt zoals de oude techniek van het weven waarbij draden vervlochten worden tot textiel: betekenissen grijpen als draden in elkaar en gaan met elkaar in interactie tot er een nieuw verhaal ontstaat, nieuwe wevers sluiten aan en er ontstaat meer verbinding met de context. De therapeut is de eerste wever die de draad klaarlegt, een tweede wever pakt de draad op en geeft hem door, een andere herstelt de draad terwijl nog een andere een nieuwe draad toevoegt. Naarmate het gezamenlijke weefwerk vordert, wordt de draad steviger en ontstaat er een ritme waarbij de wevers steeds meer afgestemd zijn op elkaar, vertrouwen hebben in de richting die ze uitgaan en eigenaarschap krijgen over de draad. Het resultaat is een meerstemmig verhaal gedeeld door een kleine gemeenschap dat tegemoetkomt aan de basale behoefte om zich meer verbonden te voelen met de omgeving. Het verhaal is niet af, maar het begin van iets nieuws.

Al abonnee?

Meld je aan om dit artikel te lezen. Heb je nog geen account, dan kun je je registreren als abonnee.

Gerelateerde artikelen

Ga naar alle artikelen
Redactioneel
Ellen Reijmers
Artikel
Voor abonnees
Sarah Vanderhofstadt