Therapie, de draad oppakken, doorgeven en samen weven
Aan de hand van settingwisselingen stem geven aan een kind en zijn belangrijke anderen
In deze bijdrage beschrijf ik een therapeutisch traject van een kind en zijn omgeving en welke ideeën over trauma van invloed zijn op onze kijk naar het kind en zijn behandeling. Het therapeutische proces verloopt zoals de oude techniek van het weven waarbij draden vervlochten worden tot textiel: betekenissen grijpen als draden in elkaar en gaan met elkaar in interactie tot er een nieuw verhaal ontstaat, nieuwe wevers sluiten aan en er ontstaat meer verbinding met de context. De therapeut is de eerste wever die de draad klaarlegt, een tweede wever pakt de draad op en geeft hem door, een andere herstelt de draad terwijl nog een andere een nieuwe draad toevoegt. Naarmate het gezamenlijke weefwerk vordert, wordt de draad steviger en ontstaat er een ritme waarbij de wevers steeds meer afgestemd zijn op elkaar, vertrouwen hebben in de richting die ze uitgaan en eigenaarschap krijgen over de draad. Het resultaat is een meerstemmig verhaal gedeeld door een kleine gemeenschap dat tegemoetkomt aan de basale behoefte om zich meer verbonden te voelen met de omgeving. Het verhaal is niet af, maar het begin van iets nieuws.
Al abonnee?
Meld je aan om dit artikel te lezen. Heb je nog geen account, dan kun je je registreren als abonnee.