Kind-oudergeweld: een onderbelichte vorm van geweld in gezinsrelaties
Wanneer een kind zijn ouder bedreigt, intimideert of geweld aandoet, is de eerste reflex vaak om te kijken naar de opvoeding. Willem Beckers, als staflid verbonden aan de Interactie Academie, waarschuwt voor dit problematisch oorzaak-gevolg denken. Hij laat zien waarom kind-oudergeweld zo vaak onder de radar blijft en waarom hulpverleners verder moeten kijken dan opvoedingsadvies.
Kind-oudergeweld is een nog relatief jong onderzoeksgebied. Het gaat bovendien niet alleen om fysiek geweld. Dreigen, intimideren, vernielen en andere vormen van psychologisch geweld kunnen een grote impact hebben op ouders en de verhoudingen binnen het gezin. Willem Beckers, psychotherapeut en verbonden aan de Interactie Academie, werkt regelmatig met ouders die hiermee te maken krijgen.
Een belangrijk kenmerk van kind-oudergeweld is dat het vaak om een patroon gaat. Wat op jonge leeftijd nog als lastig of hanteerbaar gedrag wordt gezien, kan zich doorheen de jaren ontwikkelen tot een ernstige verstoring van de ouder-kindrelatie. Ouders zoeken bovendien vaak pas hulp wanneer het gedrag escaleert, terwijl de problemen al veel langer aanwezig zijn. Daardoor blijft een aanzienlijk deel van het geweld onderbelicht.
Daarbij komt dat ouders die geweld meemaken, daar zelden ernstig in worden genomen. Er leeft nog sterk het idee dat ouders verantwoordelijk zijn voor het gedrag van hun kinderen en het dus zelf hadden moeten voorkomen. Volgens Beckers leidt dit tot victim blaming: ouders voelen zich gefaald en durven minder gemakkelijk met hun ervaringen naar buiten te komen.
Beckers waarschuwt ook voor een te eenvoudige oorzaak-gevolgredenering. Kind-oudergeweld kent geen eenduidige oorzaak en kan samengaan met uiteenlopende moeilijkheden. Wanneer er bijvoorbeeld sprake is van een ontwikkelingsproblematiek, bestaat het risico dat gewelddadig gedrag uitsluitend vanuit die problematiek wordt begrepen en onvoldoende als geweld binnen de gezinsrelatie wordt herkend. Beckers pleit er dus voor om signalen van kind-oudergeweld ernstig te nemen en niet automatisch te vervallen in opvoedingsadvies.
Lees het volledige artikel over deze problematiek, met ook een bijdrage van Karen Casier (Veilig Huis Mechelen) en Yana Demeyere (verbonden aan de VUB als phd onderzoeker rond kind-oudergeweld), hier.
Dit artikel werd gepubliceerd in De Morgen op 18 december 2025.
Journalist: Jasper Van Belle.
Beeld: Studio Ski.
Copyright De Morgen
Gerelateerde verhalen & inzichten
Ga naar alle verhalen & inzichten
Psychische kwetsbaarheid maakt geen falende ouder
26 augustus 2026
Teamoverleg: wanneer betrek je de cliënt?
23 augustus 2026