Redactioneel 1 JG39 2021
Dit jaar bestaat de Interactie-Academie een halve eeuw. Ze werd geboren in 1971, net voor de oliecrisis, te midden van koude oorlogsretoriek en de grote trek naar de buitenwijken. Er waren nog geen mobiele telefoons, geen e-mails om te beantwoorden en nauwelijks overvolle wegen. Paul Watzlawick en zijn collega’s hadden vier jaar daarvoor het boek de pragmatische aspecten van menselijke communicatie geschreven, maar in de lage landen was het nog wachten op de Nederlandse vertaling. De communicatieaxioma’s die daarin zijn uitgewerkt, werden later ook de pijlers van de praktijktheorie van de Interactie-Academie. Het eerste axioma van Watzlawick en co ‘men kan niet niet communiceren’ werd in haar schoot ‘men kan niet niet beïnvloeden (en niet niet beïnvloed worden)’. De communicatie- en systeemtheorie is de theorie van de ‘tussenruimte’, van relaties en interacties, systemen en patronen. Maar met de vertaling van communicatie naar invloed werd de focus verlegd van interacties en systemen richting het individu dat deel uitmaakt van die systemen. Het individu dat beïnvloed wordt en invloed heeft door en in de permanente niet intentionele stroom van geraaktheden en effecten tussen mensen. De eerste steen van de invloedstheorie was daarmee gelegd (...)
