Werken met samengestelde gezinnen. Mythes, valkuilen, tips en interventies

Schrijven over het werk van een wereldautoriteit in het werken met samengestelde gezinnen trekt me terug naar mijn twintiger jaren, naar mijn professionele start in de residentiële jeugdzorg. Een periode gekleurd door een doorleefd gevoel van ’niet weten‘. Een periode waar ’nieuwsgierigheid’ en ’goesting’ als vanzelfsprekend verschenen. In een soortgelijke sfeer doorblader ik dit in het oog springende boek: tussen de bladzijden zie ik kleuren en kaders verspringen. Zonder notie van de inhoud moet ik toegeven dat de structuur en de esthetiek nu al hun werk doen: dit oogt als een handboek met concrete handvatten voor mensen die met hun twee voeten in de praktijk staan. (...)