Wij zijn onszelf

Een boek over het zelf en het zelfbeeld. Ik lees op de achterflap dat vand er Stel de lezer meeneemt op een reis door de complexe lagen van onszelf. De auteur is sociaal wetenschapper met een achtergrond in de psychische zorg. Hij heeft gewerkt aan de Hogeschool Leiden. Zijn huidige werkzaamheden zijn gericht op klimaatadaptatie en klimaatpsychologie. En volgens zijn eigen zeggen is er één onderwerp dat altijd centraal heeft gestaan in zijn werk en dat is het ‘zelf’ (p. 175).
Ik vraag me af of dit boek mij als systeemtherapeut iets kan bijbrengen. Want bestaat er wel zoiets als een zelf? En wat is het dan, iets dat verworven is of iets dat juist voortdurend wijzigt? Systeemtherapeuten werken met perspectieven, met zienswijzen om identiteit of zelfbeeld te kunnen kaderen en bespreken met cliënten. Ze spreken en denken over het zelfbeeld vanuit de invloed van de ogen van anderen op het beeld dat mensen over zichzelf hebben en andersom. We spreken met mensen over de spanningsvelden die ze ervaren, door die kijk van anderen steeds mee in ogenschouw te nemen. Als systeemtherapeut kan ik de kijk van anderen niet negeren. Tegelijk mag die kijk niet determinerend zijn, want ook dat kan leiden tot een vorm van eenzaamheid, als ons alleen de kijk van anderen rest. (...)