Mijn brein, jouw tempo: samenleven als struikelen in stijl

Laat me met de deur in huis vallen: ik heb een brein dat weigert vanzelfsprekend te doen. Terwijl anderen moeiteloos lijken te laveren door sociale rituelen, onverwachte situaties en smalltalk met buurmannenmet-bladblazers, sta ik er vaak bij als een verwonderde toerist in een vreemd land. Een land zonder duidelijke handleiding, zonder gebarenwoordenboek of culturele bijsluiter. Een land waar stilte soms als ongemak wordt gelezen, terwijl het voor mij net een beginpunt is. (...)